Maroilles, duma serowarów północy Francji. „Książę gastronomów” Curnonsky rozsławił go w latach 20. XX wieku, nazywając „królem mocnych serów, którego gromki smak rozbrzmiewa w symfonii serów jak dźwięk saksofonu”.
Obok szafranu, kawioru czy wanilii trufle należą do najdroższych i najbardziej ekskluzywnych produktów na świecie. To tajemnicze i kapryśne grzyby, rosnące pod ziemią, rzadkie mimo iż coraz częściej zaprowadza się ich hodowle. Poza włoskimi białymi truflami z Alby czarne trufle z Périgord są tymi, których smakosze poszukują najczęściej.
Zanim skosztowałem i doceniłem smak musztardy pana Aleksandra Bornibusa, nad wszelkie inne przedkładałem aromatyzowane musztardy Maille’a i Bordina; gdy jednak w drodze pewnego przypadku poznałem ją, pojąłem, że pewnego dnia przewyższy je wszystkie – pisał w aneksie do słynnego Wielkiego słownika kulinarnego (1870) Aleksander Dumas.
Ser kozi znad Loary. Żytnia słomka, która przecina go wzdłuż, zawiera nazwę sera, serowara, przypisany mu numer identyfikacyjny oraz numer zezwolenia sanitarnego. Ma zapobiegać kruszeniu się sera podczas wyjmowania z formy.
La Belle-Îloise to znana bretońska przetwórnia ryb z siedzibą w Quiberon, dawniej jednym z największym portów rybackich, jeśli chodzi o połowy sardynek. Została założona w 1932 roku przez Georges’a Hillieta.
blogi kulinarne
Mikser Kulinarny - przepisy kulinarne i wyszukiwarka przepisów
ARCHIWUM